Długo odwlekałam pisanie tego posta, ponieważ testowanie tego kosmetyku było dla mnie bardzo kłopotoliwe. Z uwagi jednak na to, że przed ciążą stosowałam oba kremy z tej serii, czyli z 5% i 10% kwasem migdałowym postanowiłam popełnić wpis o tamte doświadczenia. Jak wiecie, nadal karmię moją córkę piersią. Opinie na temat stosowania kwasów w ciąży i w czasie karmienia są podzielone, z drugiej strony wiadomym jest, że nikt nie poddaje kobiet w ciąży, czy matek karmiących badaniom w tym kierunku. Są kwasy, które są absolutnie zakazane w ciąży. Jednak jeśli chodzi o kwas migdałowy przy karmieniu, to moja dermatolog twierdzi, że ten w niskim stężeniu jest dozwolony. Ja mam mieszane uczucia. Tak samo miałam mieszane uczucia, kiedy na początku ciąży przepisała mi sterydy do stosowania na skórę głowy. Miałam nadzieję, że w czasie kiedy będę miała testować ten krem, Mała będzie już pogodzona z butelką. Jednak tak się nie stało i używałam zatem  tego kremu dość wybiórczo, by przypomnieć sobie wszystkie kwestie techniczne, właściwości i to jak krem zachowuje się na mojej twarzy. Na dłuższą kurację i to raczej 10% zdecyduję się dopiero za jakiś czas. Postanowiłam być uczciwą blogerką i z racji tego, że testy z portalem Ofeminin, rządzą się swoimi prawami (2-3 tygodnie), tak oto powstaje dzisiejszy post.

Moje pierwsze spotkanie z tym kremem miało miejsce ponad dwa lata temu. Wówczas w czasie promocji w Superpharm, kupiłam oba dostępne warianty kremu. Stosowałam je w pewnym odstępie czasu i oba wspominam bardzo dobrze. Tym razem używałam kremu na przestrzeni jednego miesiąca. Post będzie zatem zbiorczym wpisem na temat kremu Pharmaceris, bo wiadomo, że tego typu kosmetyk potrzebuje czasu by zadziałać i oczekiwać jakichkolwiek efektów.

Przejdźmy teraz do najważniejszego, czyli do działania. Zarówno przy moim pierwszym spotkaniu z tym kremem, jak i teraz oczywistym powodem do stosowania kremu miała być kaszka na żuchwie i policzkach, przetłuszczanie skóry może mniej, ponieważ po ciąży moja skóra już nie wędruję w stronę niechcianego blasku ;) Jeżeli chodzi o przebarwienia, to moja lekarka twierdzi, że kwas migdałowy nie jest tym kwasem, który powinien się z takimi rzeczami rozprawiać, tym bardziej, jeśli tak jak w moim przypadku przebarwienia są niczym innym jak melasmą. Po co więc stosować tego typu krem? Po to by rozpocząć swoją drogę ku wygładzaniu twarzy i pozbycia się niedoskonałości, by pory stały się mniej widoczne, by cera stała się bardziej wyspana i jędrniejsza, by pozbyć się delikatnych(!) przebarwień, a raczej by je delikatnie rozjaśnić.

Pierwsze dni z tym kremem w moim przypadku nie należą do udanych i generalnie, zarówno za pierwszym razem, jak i teraz musiałam borykać się z wysypem niedoskonałości (tym razem używałam kremu co 2-3 dni, wcześniej systematycznie co drugą noc). Taki stan utrzymywał się do 2 tygodni. Wszystko to, co siedziało pod skórą wyszło na światło dzienne ;) Nie był to łatwy czas i widok też nie należał do najlepszych, ale po przełamaniu magicznej bariery dwóch tygodni, mogłam liczyć na światło w tunelu ;) Stan mojej cery zaczął się zmieniać po każdym jednorazowym użyciu kosmetyku. Niedoskonałości schodziły dość systematycznie i nie zauważyłam, by pozostawiały po sobie jakieś wielkie ślady. Skóra zaczęła się wygładzać, ale do doskonałości jeszcze jej dużo brakuje, więc praca w tym kierunku nadal jest przeze mnie kontynuowana.

Zanim napiszę co wyszło z mojego testowania dezodorantu Rexony, chciałabym zaznaczyć, że na chwilę obecną nie mam jakiegoś wielkiego problemu z poceniem się. Takie epizody zdarzyły mi się tylko dwa razy w życiu - kiedy byłam nastolatką (burza hormonalna jakieś 15 - 17 lat temu ;) ), w czasie ciąży i zaraz po niej (na skutek kolejnej burzy hormonalnej).

Jak dotąd nigdy nie miałam pozytywnych wspomnień z używania dezodoratów w aerozolu, jednak do testów podeszłam bardzo optymistycznie. Postępowałam jednak bardzo zachowawczo, gdyż zaczęłam używać kosmetyku jedynie w czasie dni, które spędzałam w domu lub spędzałam je w domu w większości + krótki, nieobciążający spacer z dzieckiem. Niestety moje obawy o nieskuteczności tego typu dezodorantów okazały się być prawdziwe. Mimo znikomego wysiłku fizycznego, czułam się bardzo nieświeżo. Pociłam się nie więcej czy mniej, niż zwykle, ale wyraźnie czułam, że nie towarzyszą mi czyste aromaty. Jednym słowem, nie pachniałam zbyt ładnie, co nie jest mi znane na co dzień. Dezodorant nie zapewniał mi praktycznie żadnej ochrony, a naprawdę nie żałowałam go sobie. Nie poprawiało to mojego samopoczucia i  nie czułam się zbyt komfortowo. Po tych pierwszych próbach, które nie były związane z żadnymi wyczynami sportowymi, nie zdecydowałam się aplikować kosmetyku w czasie bardziej intensywnych czy też upalnych dni. Chciałabym dodać, że w moim przypadku dezodorant nie podrażnia, nie przesusza skóry.

Płatki Nestlé Cherios Oats w ostatnim czasie reklamowane są praktycznie wszędzie. Jako, że nie jestem wielką fanką owsianek i tego typu jedzenia rano, początkowo długo opierałam się, by chociaż je spróbować. Może nawet nie ze względu na smak, ale dlatego, że po tego typu posiłkach ja jestem bardzo szybko głodna. Znalezienie czasu na jeden posiłek poranny jest dla mnie dużym sukcesem. Dwa, to jest już duży wyczyn. Nie oszukujmy się, jedzenie z dzieckiem pod pachą, nie należy do przyjemnych i zdrowych ;) 

Osobiście kremu Vichy Idealia Skin Sleep używam od 3 tygodni, a jego zużycie jest jeszcze niewielkie, więc poniższe refleksje będą tylko wstępną oceną produktu. O dłuższą relację z testów pokuszę się za jakiś czas.

Krem jest rzeczywiście w swej formule iście żelowy i lekki. Różowy żel łatwo się rozprowadza i dość szybko się wchłania. Jednak jest to wrażenie bardzo złudne i wstrzymałabym się z natychmiastowym położeniem się na poduszkę, gdyż można się do niej przykleić - niestety sprawdziłam to na swojej skórze. Produkt pozostawia po sobie na skórze delikatny, ale przyjemny film, który sprawia, że skóra od razu jest bardzo przyjemna w dotyku, ale pojawia się na niej delikatne zaczerwienienie. Znika ono jednak po ok. 15 minutach i nie pojawia się do następnego użycia. Zapach jest dość dobrze wyczuwalny, ale nie należy do tych duszących i spędzających sen z powiek ;)

Mimo swej lekkiej konsystencji żel dobrze nawilża moją wymagającą ostatnio skórę. Po dwóch tygodniach dało się zauważyć, że stała się mniej ziemista, a kolor wydawał się już bardziej jednolity, Co mnie cieszy rano twarz jest mniej opuchnięta, a musicie wiedzieć, że ostatnio często wstaję w nocy i generalnie nie śpię dużo (od 1 do 6/7), gdyż moja królewna urządza już porządne rajdy w brzuchu, kręgosłup też daje o sobie znać. Nawet jeśli wstaję zmęczona, moja skóra chyba zaczęła iść innym torem. Czy efekt będzie się utrzymywał czy będzie lepszy, tego pewnie dowiem się za jakiś czas(?). Na chwilę obecną nie zaobserwowałam pogorszenia stanu mojej cery, co również bardzo mnie cieszy.

Opakowanie produktu charakterystyczne dla kremów Vichy, przyciąga wzrok pozytywnym kolorem. Jest dość ciężkie, ale poręczne. Wieczko jest małym, przydatnym zwierciadełkiem.

Wydaje mi się, że kosmetyk będzie jednym z tych bardziej wydajnych, bo już ilość wielkości ziarna grochu pozwala pokryć całą twarzy i dekolt, w ilości wystarczającej.

Krem Vichy Idealia Skin Sleep o pojemności 50 ml dostępny jest w aptekach stacjonarnych i internetowych za ok. 100 zł, 

Tak oto prezentują się moje pierwsze przemyślenia na temat testowanego produktu. Opinie innych ekspertek portalu Ofeminin przeczytacie TUTAJ. Jeśli miałyście okazję wypróbować krem Vichy Idealia Skin Sleep, chętnie poczytam o Waszych odczuciach.